SEIZOEN '10-'11

04-01-2010

Zlatan Ljubijankic: al twee jaar Buffalo

Twee jaar geleden kondigde KAA Gent een internationale topspits aan. Zlatan Ljubijankic werd in Gent onthaald als dé grote doelpuntenmaker. Hij won immers de prijs van beste voetballer in Slovenië. De verwachtingen waren hoog en werden niet altijd ingelost. Blessureleed speelde hem tot nu toe parten, maar als hij fit was speelde hij vaak de pannen van het dak en pikte zijn doelpuntjes goed mee. Nu Zlatan Ljubijankic weer fit is, werd het tijd voor een goed gesprek.

Zlatan, je speelt nu al twee jaar in Gent. Wat had je eigenlijk verwacht van een ploeg zoals de Buffalo’s? Had je er al van gehoord? Kende je de stad?

“Ik kende het team ja. Als voetbalspeler zoek je informatie op over andere clubs, ook in buitenlandse competities, dus had ik al gehoord over de Buffalo’s. Niet in detail uiteraard, maar ik wist genoeg. Bij mijn aankomst werd ik trouwens omringd door veel supporters wat me direct een goed gevoel gaf. De stad is te vergelijken met de stad waar ik geboren ben: Ljubljana. Groot, veel kerken, mooie huizen en een hele mooie stad. Nu ik twee jaar in Gent ben, voelt alles beter aan. Ik ken de stad, de club en de supporters. Elke dag voel ik me gelukkiger.”

En voor je toekomst? Zoek je een nog groter team dan KAA Gent?

“Daar ben ik niet zo mee bezig. Ik wil gewoon goed voetballen en goede resultaten behalen. Maar ik heb hier wel grote verwachtingen. Een goed Europees resultaat zou fantastisch zijn toch?”

Dat spreken we zeker niet tegen. Zlatan, je had een goede start in het begin van de competitie met drie goals in zes matchen. Nu is het zoeken naar een doelpuntje. Wat gebeurt er?

“Ik startte inderdaad goed, maar na die goede matchen kreeg ik open kansen en scoorde niet. Dat begon te knagen aan mijn zelfvertrouwen. Nu gaat het wel beter, mijn laatste match ging echt goed. Doelpunten zijn heel belangrijk voor een spits dus ook voor mij. Geef mij 1 goaltje en ik ben weer vertrokken. “

Versta je een beetje Nederlands trouwens?

“Ja, ik kan al heel wat verstaan. We krijgen ook lessen op de club. Vooral de dagelijkse zinnen ken ik zeer goed, hoe je iets moet vragen in een winkel bijvoorbeeld. Op het veld communiceren we wel in het Engels.”

En wie is je beste vriend in het team?

“Ik kom met iedereen overeen maar met Milos Maric heb ik een zeer goede band. Ik hoop dat hij in Gent blijft want de Buffalo’s hebben hem nodig. Hij betekent veel voor ons: scoren en goed passen is geen probleem. Hij kan op zijn eentje een match doen kantelen.”

Heeft Gent nieuwe spelers nodig?

“Naar mijn mening niet. We hebben spelers genoeg. Al zal een trainer wel zeggen van wel. Deze groep moet gewoon nog beter worden.

Is het moeilijk om te spelen in de winter?

“Voor het begon te sneeuwen viel het mee maar nu is het echt koud. We worden er wel snel aan gewoon. Kijk maar naar een té warme zomer, dan moeten we ook spelen. Ik ben professioneel genoeg om mij aan te passen aan elke situatie.”

En voetbal tijdens de kerstvakantie? Sprak dat je aan?

“Voor mij was het de eerste keer kerstvoetbal. In Slovenië kennen we dat niet want de winter is er nog harder dan hier. Voor mij is het wel een voordeel: je hebt geen pauze om naar huis te gaan of wat dan ook. Ik doe liever door. Zo verliezen we geen concentratie.”

Waar denk je dat Gent zal eindigen dit seizoen?

“Ik blijf met hoge verwachtingen zitten. Vorig jaar speelde we écht goed en versloegen we bijna iedereen. Ik geloof erin dat we zeer hoog kunnen eindigen in de play-offs. Maar eerst natuurlijk bij de eerste zes eindigen.”

Over het wereldkampioenschap nu. Slovenië heeft zich geplaatst voor het WK in Zuid-Afrika. Hoe voelde dat?

“In 2000 hebben we ons voor het eerst gekwalificeerd voor een Europees kampioenschap. Dat was trouwens in België en Nederland. Ik was er toen bij als supporter, zo gelukkig dat ik was. Negen jaar later plaatsen we ons voor een WK! De sfeer was ongelooflijk. Ik kan het eigenlijk nog altijd niet geloven. Niemand geloofde ons trouwens dat we ons gingen plaatsen. Elke match werden we beter en sterker. Dit is voor ons het hoogste wat we kunnen bereiken.”

Lach je met de Belgische spelers omdat zij er niet bij zijn?

(Lacht)  “Zeker niet. Het hangt vaak af van een tikkeltje geluk en iedereen wil erbij zijn natuurlijk.”

Je scoorde op Wembley tegen Engeland, Slovenië plaatste zich voor het WK. Wat was voor jou het hoogtepunt van je carrière?

“Je mag de beide zaken niet vergelijken. Ik heb hoogtepunten bij het nationale team én bij de club. De kwalificatie was voor mij zeer belangrijk aangezien ik zeven van de twaalf matchen speelde en twee goals scoorde.”

Er zijn niet veel spelers in de Belgische competitie die naar het WK gaan.

“Nee we zijn met drie: Suler, Jovanovic en ik. We krijgen hier veel sympathie en ik denk dat er wel een aantal mensen voor Slovenië gaan supporteren. Slovenië is het kleinste land dat zal meedoen. Ook sprak ik met Ruiz. Hij feliciteerde mij na de kwalificatie. Jammer voor hem want zoals ik al zei: het hangt van dat tikkeltje geluk af. Bij hem was het net niet.”

Geeft die kwalificatie een boost aan de Sloveense competitie?

“Ja zeker en vast. Slovenië is een sportland maar het is een klein land. Jullie kennen dat. Er zijn heel wat teams met geldproblemen. Nu krijgen ze die extra boost om er wat aan te doen. “

Volgt de Sloveense pers jou?

“De pers in Slovenië kent België wel ja. De laatste twee jaar zenden ze verdacht veel matchen van Gent uit. (Lacht) En nu met de kwalificatie tonen ze de matchen nog meer.”

Is de kwalificatie een springplank voor jouw carrière?

“Nee, elke match is belangrijk en in elke match kan je jezelf verbeteren. Als het goed gaat in je team word je ook meer bekeken. Ik leef nu en nu is belangrijk voor mij. Maar als ik de kans krijg op het WK grijp ik ze met twee handen. Mijn favoriete speler is trouwens Kaka. Stel je voor dat we tegen Brazilië mogen spelen. En ik scoor natuurlijk. ”

We duimen voor je!

(Nikè Ramakers & Pieter Vantieghem)