Interviews |
19-11-2008
Michel Preud'homme aan het woord! #2
Zoals beloofd zal onze commercieel directeur,Patrick Lips, onze trainer geregeld enkele vragen voorleggen over verleden, heden en toekomst. Eerst blikt hij terug op de voorbije tien dagen ; het begon met de 1-1 tegen Dender …
“Als ik die wedstrijd herbekijk, stel ik vast dat we ons werk goed hebben gedaan, maar dat we het slachtoffer werden van één verdedigende fout met een fatale counter als gevolg. Als je tegen een tegenstander speelt die 11 spelers posteert ter hoogte van de strafschopzone, dan weet je dat je zelfs met een 1-O overwinning tevreden moet zijn en dat je niet echt voor spektakel kunt zorgen. Clubs zijn soms gedwongen om voor die defensieve aanpak te kiezen omdat ze niet veel middelen hebben en ik kan mij daarmee verzoenen; wij moeten de oplossing vinden om hun systeem te ontmantelen en moeten ervoor zorgen dat we geen fouten maken.”
Uw collega Boskamp suggereerde dat KAA Gent alleen maar met lange ballen had gespeeld.
“Hoe kan je de lange bal hanteren als de tegenstander parkeert voor eigen strafschopzone? Is de lange bal soms verboden in het voetbal? Och, ik geef al lang geen aandacht meer aan zijn uitspraken, maar ik reageer wel wanneer hij mijn ploeg aanvalt! Hij deed bijvoorbeeld minachtend over Maric die geen voetballend vermogen zou hebben, maar het was wel Maric die een bal tegen de lat trapte en ons bijna de verdiende overwinning bezorgde!”
Je verwijst naar de defensieve aanpak van Dender maar volgens Boskamp speelden ze in een 4-3-3 formatie?
“Dit was dan hét voorbeeld van een defensieve 4-3-3! Je kan alle richtingen uit met een 4-3-3 : je kan dat voor 10% offensief uitspelen maar ook defensief. Waarom werd Wittesaele ingebracht? Voor zijn lengte natuurlijk! Gewoon om ballen weg te koppen!”
Je bent scherp voor Boskamp.
“Volgens mij moet hij een superman zijn… Hij traint een eersteklasser, hij organiseert de jeugdwerking, hij schrijft boeken, hij slaagt erin om ook de beruchte ‘nerds’ te trainen, hij is om de haverklap co-commentator of analist, en hij is ook nog eens betrokken bij de filmopname van Plop! Hoe doet hij het ? Ik beperk me tot het trainen van een eersteklasser en kom tijd tekort…”
Tegen Dender debuteerde de jonge El Ghanassy : de superlatieven waren niet uit de lucht en jij was zelf ook heel positief. Zal die jongen met de voetjes op de grond kunnen blijven?
“Ik had hem zien spelen bij de invallers en heb hem onmiddellijk aan de A-kern toegevoegd. Dit is een surplus, want in principe hadden we niet op hem gerekend. Hij heeft schitterend gereageerd , maar we mogen hem inderdaad niet verbranden. Hij heeft zeker en vast de juiste ingesteldheid, is leergierig, vraagt mij om uitleg en laat zich goed coachen. Ook zijn entourage is positief en ik zorg er wel voor dat hij inderdaad met de voetjes op de grond blijft.”
De bekerwedstrijd tegen Leuven leek een leuk intermezzo?
“Leuven heeft het spel eerlijk gespeeld en heeft gedaan wat ze moesten doen. In dit soort wedstrijden moet je vooral geconcentreerd blijven en de juiste mentaliteit tonen: we deden dat en wonnen vlot. De meeste eersteklassers hadden het behoorlijk moeilijk met zogenaamde mindere tegenstanders en alleen Gent en Genk wonnen relatief makkelijk. De kloof tussen de top en de rest wordt kleiner: klasse alleen volstaat niet meer; klasse moet gekoppeld worden aan een goede mentaliteit, werkkracht en duelkracht. Ook een topper als Chelsea zoekt naar dat evenwicht. “
Je gaf enkele spelers de kans om zich voor het eerst te tonen aan het publiek…
“Inderdaad! Jongens als Myrie en Sorokin hebben mij getoond dat ze aan het groeien zijn: ze zijn een wissel op de toekomst.”
En dan de wedstrijd op Westerlo: een nederlaag en veel commotie.
“Ik wil hier duidelijk het onderscheid maken tussen de twee speelhelften : we beginnen goed aan de wedstrijd, houden perfect de organisatie en komen 0-1 voor. Ideaal, denk je dan, maar plots tonen bepaalde spelers minder werkkracht, wordt het schema niet meer gevolgd en geven we het uit handen. Wij hebben Westerlo de wapens in handen gegeven! “
Kan je dan niet ingrijpen?
“Ik kan je wel zeggen dat ik furieus heb gereageerd aan de rust! Ik was heel kwaad! En het heeft gewerkt, want tijdens de tweede helft hebben we getoond hoe het moet: vanuit een goede organisatie,de juiste mentaliteit, tactisch slim, geen of nauwelijks kansen weggegeven, sterker in de duelkracht!
Mijn spelers verdienen een pluim voor die tweede speelhelft: wat ze toen met 10 man hebben getoond, heeft me gelukkig gemaakt. Met die spelers wil ik bouwen aan de toekomst! Bekijk bijvoorbeeld maar even de gelijkmaker (2-2): perfect afgewerkt waarop we geoefend hebben ! Ook na de 3-2 achterstand vechten we terug en scoren de gelijkmaker!”
De verdiende gelijkmaker die om duistere redenen wordt afgekeurd. Als trainer voel jij je dan toch wel ellendig?
“Twee cruciale beslissingen bepalen hier het resultaat : ten eerste moet Farsi een tweede gele kaart krijgen en dan moeten zij ook met 10 verder; ten tweede keurt de scheidsrechter een doelpunt af dat geldig was. Ik was niet mals voor de scheidsrechter en toen hij me uitnodigde om erover te komen praten, heb ik gezegd dat dit geen zin had. Ik onderschat de taak van de scheidsrechter niet, maar het gaat hier toch om een professionele organisatie en niet om een spelletje!
Had hij dit doelpunt goedgekeurd, dan was dit een enorme mentale boost geweest voor onze spelers! Wie scoort zomaar drie keer op Westerlo? En dat met 10 spelers! Het zal wel geen toeval zijn dat we zowat de meest scorende ploeg zijn hé?”
Vorige keer uitte jij je ongenoegen over de aanpak van de pers; zij hebben – zoals verwacht- ook gereageerd!
“Dat was inderdaad te verwachten; ze hebben me wat uitgedaagd maar ik aanvaard dat. Ik wil gewoon dat alles juist wordt weergegeven: het gaat niet om mijn persoontje maar wel om mijn spelers en de club! Ik heb geen nood aan extra waardering: ik krijg die al voldoende, zowel in binnen- als buitenland.
Blijkbaar ben je een “calimero” wanneer je niet akkoord gaat met wat men schrijft; ik zal echter altijd zeggen wat ik denk maar wel in het voordeel van de club. Ik ben natuurlijk geen echte Gentenaar, maar Michel Preud’homme wil wel vechten voor deze club! Het heeft me wel plezier gedaan dat er plots opnieuw meer ruimte was in de kranten om over KAA Gent te schrijven…”
De regionale pers was wel ontstemd over jouw reactie…
“Sorry dat ik je onderbreek, maar het gaat hier om een misverstand of verkeerde interpretatie. Ik waardeer natuurlijk het werk van de regionale pers maar ik vond dat de nationale pers te weinig aandacht besteedde aan onze overwinning tegen Club Brugge. Nationaal kregen we te weinig waardering, regionaal was dat wel het geval. We hebben alles uitgepraat en zoals echte buffalo’s rookten we de vredespijp! De voetbalspecialist van Het Laatste Nieuws, Stephan Keygnaert belde me bijvoorbeeld zelf op om dit even te bespreken, dus alles verloopt opnieuw goed.”
Kon jij na al die commotie het voorbije weekend wel slapen?
“Zaterdagavond was ik één van de eregasten bij koning Albert; ik kende hem al van vroeger, want hij was de beschermheer toen ik de trofee voor Sportverdienste kreeg in 1990 (als voetballer hadden alleen nog Van Himst en Ceulemans die eer nvdr). Ik was dus toch ontspannen op zaterdag.”
En nu Racing Genk?
“Kan een goede wedstrijd worden, want Genk zoekt toch meer de voetballende oplossing dan bijvoorbeeld Dender. Ze spelen ook vaak de counter en hebben enkele klasbakken in huis. We zullen de steun van onze supporters nodig hebben. Ik vind het trouiwens tof dat ze mijn naam scanderen, maar liever niet tijdens de match. Op Standard gebeurde dat ook, maar vaak ging het toen fout! Ik ben bijgelovig hé… ze mogen mijn naam gerust scanderen na de wedstrijd!”
Succes Michel!
Patrick Lips
Com.dir. KAA Gent
16-07-2008
Kenny Thompson:
Op de vooravond van de oefenstage in het Nederlandse Mierlo, zaten we aan tafel met Kenny Thompson. De goedlachse Antwerpenaar geniet van zijn nieuw verblijf in Gent en kijkt vol ongeduld uit naar het komende seizoen.
Na een sterk seizoen bij Roeselare ben je terug bij KAA Gent, tevreden?
Absoluut, bij KAA Gent voel je meteen dat er hier iets aan het bewegen is. Het niveau is hoger dan in Roeselare en de ambitie bij de club werkt motiverend.
» Volledig interview01-07-2008
Teamtalk #1 met Michel Preud'homme
De massale belangstelling van fans bij de eerste training, was al een opwarmertje voor het nieuwe seizoen. KAA Gent is meer dan ooit in volle expansie. Michel Preud'homme is allicht de belangrijkste exponent van deze evolutie. De kampioenenmaker van de Rouches zat voor het eerst met ons aan tafel voor een Teamtalk!
Hoe evalueert u de eerste dagen van deze voorbereiding?
"Ik was met mijn spelers aangenaam verrast door de massa fans bij de eerste training. Als je als club iets wilt bereiken, moeten verschillende onderdelen zo positief mogelijk aanwezig zijn. Een club bestaat voor mij uit het bestuur, de technische staf, de spelersgroep, de clubmedewerkers en de supporters. Als die onderdelen positief zijn, dan kan je echt een blok vormen om samen iets te bereiken. Daarom vond ik de massa supporters bij de eerste training heel positief."
"We zijn natuurlijk nog maar in het begin van de voorbereiding, maar de spelers geven op training allemaal wat ze moeten geven. Ze hebben de gemaakte afspraken tot nu toe ook tot in de puntjes gerespecteerd en ik hoop uiteraard dat het zo blijft. Ik ben op dit moment dus zeker tevreden over de mentaliteit van de groep."
"Ik ben ook blij met de samenwerking binnen de club. Ik heb een aantal aanpassingen gevraagd voor het oefencomplex en iedereen hier doet zijn uiterste best om aan mijn wensen tegemoet te komen. Deze club is klaar om een serieuze stap voorwaarts te zetten."
"Niet alleen de materiële aanpassingen, maar ook de invulling van de technische staf stemt me tot tevredenheid. Met Manu Ferrera en Stan Van den Buijs kreeg ik meteen 2 assistenten aan mijn zijde, met wie ik al jaren samenwerk."
Met Renaat Philippaerts krijgt de club een fysical coach, een essentiële schakel in je technische staf?
"Het idee is vooral om zo professioneel mogelijk te werken. Het is niet mijn bedoeling om een zeer drastisch schema op te leggen, maar in de voorbereiding heb je wel tijd om aan bepaalde aspecten te werken. Eenmaal de wedstrijden eraan komen, heb je daar minder tijd voor omdat je recuperatie moet inlassen. We hebben nu anderhalve maand om klaar te geraken en dan train ik liever een keer te veel dan te weinig. Uiteraard houden we daar rekening met het menselijk aspect: een speler met een lichte blessure zal rust krijgen, die moet niet over zijn toeren gaan."
"Ik heb aan het bestuur gevraagd om een heel goede fysieke coach te krijgen en zo zijn we bij Renaat Philippaerts uitgekomen. Die staat door zijn werk aan de top van dat vakgebied en hij doet ook research om nog beter te doen. Na een eerste lange babbel waren Manu Ferrera en ik meteen overtuigd dat we de perfecte persoon gevonden hadden voor die functie."
"Verder hebben we met Jan Van Steenberghe ook een nieuwe keeperstrainer aangetrokken. Iemand met een uitstekende staat van dienst. Hij was onze eerste keuze en ik ben dan ook heel tevreden dat we hem uiteindelijk konden aanwerven."
"Ik vind het belangrijk om enkele mensen van de regio te hebben. Chris Van Trappen is ook zo iemand. Hij gaat de beloften trainen en maakt voor mij deel uit van onze technische staf. Hij weet zo in welke richting wij willen gaan en kan dat dan overbrengen naar de beloften. Het is onze bedoeling dat Chris de overstap van de beloften naar het eerste team vlotter laat verlopen. Indien onze beloften de kwaliteiten hebben om het te maken als profvoetballer, moet die overstap nog beter kunnen."
Uit jouw engagement blijkt dat je echt wel meer wilt zijn dan een hoofdcoach?
"Een trainer die interesse heeft voor zijn club is altijd meer dan louter trainer. Ik probeer me volledig in dienst te stellen van de club. Het bestuur kan bij mij steeds terecht voor mijn mening. Ik heb zowel bij Benfica, Standard als de Profliga toch wel enige bestuurservaring opgedaan en dat kan KAA Gent alleen maar ten goede komen."
"Als de club mij bijvoorbeeld vraagt om advies omtrent het opstarten van een nieuw opleidingscentrum, dan geef ik heel graag mijn visie hieromtrent. Want in Luik hebben we op dat gebied toch wel de nodige ervaring opgedaan. Standard en Gent zijn trouwens twee clubs die duidelijk groeien: de een heeft zijn trainingscentrum en werkt aan zijn stadion, de ander zal binnen anderhalf jaar zijn nieuw stadion hebben en denkt nu al aan zijn trainingscentrum."
Je kunt niet alleen terugvallen op je ervaring als trainer, maar ook als speler moet je toch een schat aan ervaring hebben opgedaan?
"Ik heb overal geleerd. Tot mijn 27ste was Luik het centrum van de wereld, daarna heb ik andere zaken ontdekt bij KV Mechelen en in mijn periode bij Benfica heb ik weer nieuwe dingen geleerd. Ik heb met heel wat gerenommeerde trainers samengewerkt: Robert Waseige, Ernst Happel, Raymond Goethals, Aad De Mos, Ruud Krol, Fi Vanhoof, Georges Leekens, Arthur Jorge, Graeme Souness, Guy Thys, ... Ik heb van elk wel iets interessant onthouden en zo mijn eigen methode en visie ontwikkeld."
"Ook als technisch directeur ben je met trainers bezig. De eerste club van José Mourinho was Benfica, ik heb hem daar aangenomen als hoofdcoach. Toen ik kampioen werd met Standard, was een van de eerste berichten trouwens van Mourinho, om mij te feliciteren."
"Als je open bent, dan neem je altijd bepaalde zaken in je op, die je later kan gebruiken. Je weet dan vaak niet meer van wie dat komt, maar je vond het destijds goed en dus doe je het zelf ook. Ik vind van mezelf niet dat ik iets speciaals doe, professioneel zijn vind ik normaal. Het heeft natuurlijk ook te maken met ingesteldheid: wil je alles geven of wil je een deel geven."
Nog even over de voorbereiding: niet alleen de trainingsintensiteit, maar ook de tegenstanders in de oefenwedstrijden zijn van niveau. Een bewuste keuze?
"Ja toch wel. Onze voorbereiding is van levensbelang. Het komt er op aan om je spelers in optimale omstandigheden naar de start van de competitie te loodsen. Ze moeten als het ware klaar zijn om 34 topprestaties af te leveren. Daarvoor moet je niet alleen je trainingsfaciliteiten optimaliseren, maar ook je oefenwedstrijden aanpassen."
"We spelen tegen ploegen van derde klasse en hoger. Het interesseert me niet om telkens met 10-0 te winnen, dan doe ik liever een training. Ik wil op het hoogst mogelijke niveau zien wat gaat en wat niet. Je ziet hoe spelers reageren in moeilijke omstandigheden en zo leer je je ploeg kennen en kan je gaan verbeteren.. Wat ik zie op het veld is dan belangrijker dan het resultaat, een voorbereiding blijft immers een voorbereiding."
"Het is alsof je een 100 meter moet lopen in 10 seconden. Als je de hele voorbereiding 100 meter loopt in 15 seconden, dan weet je op de dag van de wedstrijd niet of je die in 10 seconden kan lopen. Ik heb dus liever dat je toewerkt naar een 100 meter in 9 seconden, dan ben je zeker dat het zal lukken in 10 seconden."
Veel succes alvast en tot binnenkort voor een nieuwe Teamtalk!
15-05-2008
Teamtalk #7 met Chris Van Puyvelde
Chris Van Puyvelde heeft het ontzettend druk met de voorbereiding op de bekerfinale van aanstaande zondag, maar hij hield eraan om de Buffalo-fans een kijkje te gunnen op de laatste rechte lijn richting Heizel!
"Ik weet niet wat er deze stad plots bezielt. Overal waar je komt, wie je ook ontmoet, er is nog maar één gespreksonderwerp. Iedereen gaat zondag naar Brussel toe en hunkert naar bekerwinst. Om eerlijk te zijn, dit heb ik nog nooit meegemaakt. In Griekenland waren de fans ook wel passioneel, maar de manier hoe deze stad zich oplaadt voor de finale is werkelijk uniek!
In de technische staf zijn we uiteraard wel al wat gewoon qua finales. Voor Cedo kan het de derde bekerwinst op rij worden. Want na de bekerwinst met Olympiakos 2 seizoenen geleden en vorig jaar met Club Brugge, staat hij nu toch maar mooi opnieuw in de eindstrijd.
Trond is op het gebied van bekercompetities misschien wel een unicum. Ik maakte met hem al 4 finales mee. 3 keer wonnen we, tegen Moeskroen, Beveren en AEK Athene. Enkel de finale tegen Germinal Beerschot verloren we. Maar ook in Noorwegen stond hij zowel als speler als trainer al in de finale van de Noorse beker.
Op vijf seizoenen Club Brugge eindigde hij nooit buiten de top 2. Met 2 titels, 3 bekerfinales (2x gewonnen) en 3 gewonnen Supercups was hij daar ook zeer succesvol. De dubbel bij Olympiakos was eigenlijk gewoon een bevestiging. (lacht)
Zo'n finale blijft een speciale wedstrijd. Het is werkelijk een voorrecht om zo'n match te mogen spelen. De aanwezigheid van M'bark Boussoufa en Guillaume Gillet in het rivaliserende kamp geeft de partij alleen nog maar meer pigment.
Onderling hebben we de taken eigenlijk op natuurlijke wijze verdeeld. Cedo en Trond zorgen voor de voetbaltechnische omkadering, terwijl ik me nu ook vooral focus op de extrasportieve zaken. De volledige organisatie van de afzondering, de kleine details zoals wie liever vis of vlees heeft bij de pasta. Het lijkt onbelangrijk, maar het is het zeker niet! De spelers verdienen een ultra professionele benadering. En we laten dus ook niets aan het toeval over.
Op vrijdag zullen we achter gesloten deuren een aantal standaardvarianten uitproberen, zoals stilstaande fases enz. We willen de tegenstander ook niet teveel de kans geven om zich in te stellen op ons. Op zaterdag verzamelen we dan in de namiddag om af te reizen naar Brussel. Om 18u werken we nog een laatste oefensessie af en dan gaan we in afzondering in het Zoniënwoud.
Zo'n training achter gesloten deuren is geen manier om de fans weg te houden, maar eerder een kans om bepaalde zaken uit te proberen die de tegenstander kunnen destabiliseren. Al maakten we één keer in de Champions League mee dat de thuisploeg (Shaktar Donetsk) in hun stadion achter een geblindeerde ruit een camera posteerde om zo onze training (achter gesloten deuren) op te nemen. Een dag later kregen hun speler een volledige analyse op basis van die video-beelden. Gelukkig is zoiets in Gent niet mogelijk. (lacht)
De training op zaterdag is ook een uitgelezen kans voor de spelers om zich wat aan te passen aan de ondergrond in het Koning Boudewijnstadion. De hele week trainen we bovendien al met de ballen die zondag zullen gebruikt worden. Maar dat doen we eigenlijk telkens we op verplaatsing spelen.
Voor ons wordt de partij zondag ook bijzonder. Een volledig uitverkocht stadion, 2 ploegen die willen voetballen. Super toch! Onze fans lieten ons nog nooit in de steek, ik ben er dan ook zeker van dat het zondag zal spoken in Brussel.
Tezelfdertijd zal het ook onze laatste match worden voor de Buffalo's. Maar toch zullen we ook nog alle spelers een schema meegeven om de zomerpauze door te komen. De club betaalt ons tot de laatste dag correct uit, dus is het niet meer dan normaal dat wij ook tot het einde professioneel zijn. We zouden niet willen dat de nieuwe coach, zoals wij meemaakten bij Olympiakos, een spelersgroep aantreft die wekenlang niets hebben gedaan aan hun conditie.
Het afscheid aan Gent zou niet mooier kunnen dan met bekerwinst, maar anderzijds houden we sowieso mooie herinneringen over aan dit seizoen. De fans kwamen massaal naar het stadion en dat is altijd het beste bewijs dat je attractief voetbal brengt. Dus op dat gebied slaagden we in onze opzet. En tot slot is het wel degelijk zo dat in Gent er altijd iets te beleven valt, deze club leeft! En momenteel staat ze in lichterlaaie door de bekerfinale."
10-04-2008
Teamtalk #6 met Chris Van Puyvelde
Voor een afscheidsbabbel is het nog wat te vroeg, daarvoor staat er nog te veel te gebeuren tijdens de resterende weken. Toch was Chris Van Puyvelde terug bereid om zijn licht te werpen op de actualiteit.
"We zijn nog niet ons boeltje hier aan het pakken ofzo, maar als je eens terugblikt op het seizoen tot nu toe, sta ik er van versteld hoeveel spelers we hebben moeten opstellen. Meer dan 30 spelers zijn in actie gekomen, dat is werkelijk waanzin! Door al die kleine blessures en ziektes hebben we echt iedereen kunnen gebruiken. Maar op zich is dat geen ramp, het probleem is natuurlijk wel dat je zo minder snel automatismen kunt aanbrengen in een team.
Een aangename verrassing is dan weer het doorstromen van een aantal jeugdspelers. Jongens als Laurens Maldrie, Yannick Marchand en Samba Ly hebben een enorme progressie doorgemaakt. Het is geen toeval dat we zonder problemen iemand als Laurens konden laten invallen tegen STVV. We wisten dat hij daar klaar voor was.
Maar ook bij de Beloften zit er nog heel wat talent. Ik heb het echt voor spelers als Gaetano Pirelli en Gertjan Martens of Cuneyt Kursun. Ze koppelen talent aan werklust. Dat is een heel belangrijk pluspunt. En door de prima begeleiding door Chris Van Trappen zie je ook dat ze week na week sterker worden. En dat moet je echt ruim zien. Zo laten we iemand als Yannick Marchand enkele weken spelen als linksback, om zo zijn mindere linkervoet te verbeteren. Het zijn kleine dingen, waardoor ze als voetballer uiteindelijk completer worden.
Achteraf bekeken vond ik het jammer dat we iemand als Ernest N'for niet hebben gehouden tijdens de zomerperiode. Met zijn infiltraties zonder de bal is hij een speler die we heel goed hadden kunnen gebruiken. Dat was een eigenschap die we niet zoveel hadden in onze selectie. De 2 spelers die daar voor in aanmerking komen, Adekanmi Olufade en Davy De Beule waren niet zo veel fit.
Ik heb echt te doen met Davy, die heeft echt een rampjaar achter de rug. Enkel de geboorte van zijn dochtertje geeft nog wat glans aan het voorbije seizoen. Maar hij had ons echt goede diensten kunnen bewijzen. Dat zag je ook bij het seizoensbegin, Davy was echt heel sterk bezig. Dat alles maakt hem als persoon des te groter!
Deze club heeft echt alles om door te groeien naar een hoger niveau. Maar dan wordt het wel kwestie om deze groei goed te begeleiden en te waken over je voetbalvisie. Dat is niet de taak van de coach, maar van je bestuur. Hoe je dat precies invult, technisch directeur of niet, dat maakt niet zozeer uit. Feit is dat je continuïteit moet kunnen garanderen. Dat geldt op het punt van meer stabiliteit in je spelerskern, maar ook naar de professionalisering en optimalisering van je randvoorwaarden.
Het is toch doodzonde dat we momenteel geen enkel veld hebben dat er echt goed bij ligt. Gelukkig gaat men nu investeren op het oefencomplex, dat is echt broodnodig. Verder vind ik ook dat je de kaart van de Belgische jeugd moet durven trekken. Er is binnen je club en ook in het algemeen in België genoeg talent aanwezig. Het komt er op aan om het te detecteren en goed te begeleiden.
Nu is deze club als het ware op een scharniermoment gekomen in haar ontwikkeling. Het wordt de kunst om je doelstellingen in evenwicht te brengen met de beschikbare middelen. En daarom hoef je nog niet te veel je 'targets' bekend te maken. Je mag uiteraard tonen dat je ambitieus bent, maar het is soms beter om zulke zaken intern te houden.
Ik vind het wel heel positief dat onze voorzitter momenteel werkt aan een vorm van "Mental screening". Nieuwe spelers zouden dus in de toekomst heel zorgvuldig geanalyseerd worden. Niet alleen voetbaltechnisch maar dus ook naar hun persoonlijkheid. Door te praten met mensen die gewerkt hebben met zo'n jongen, een ex-coach of ploegmaat heeft een schat aan informatie. Het komt er dan wel op aan om een betrouwbaar netwerk van contacten uit te bouwen, maar dat moet hier in Gent zeker lukken. Zoals ons bestuur een fantastisch scoutingsnetwerk heeft uitgebouwd. Echt indrukwekkend hoor.
Dat wordt al te vaak vergeten, in Gent is er een ongelooflijke know-how aanwezig. Wij hebben nog maar zelden zo'n medische staf bvb gekend als hier in Gent. De kine's, de dokter, de samenwerking met het UZ. Daar kun je alleen maar respect voor opbrengen.
Ik was dan ook blij dat Frank Wezembeek (kine) me onlangs vertelde dat hij nog nooit zoveel spelers heeft gehad die spontaan om extra fitnessbegeleiding kwamen vragen. Het moet dan toch zijn dat we hier geen gebrek aan zelfdiscipline hebben, zoals sommigen meenden te weten. (lacht)
Het Belgisch voetbal is niet dood, daar weiger ik aan toe te geven. Maar het is wel een feit dat we een inhaalbeweging moeten maken in vergelijking met landen als Nederland. Sinds EURO 2000 zijn er in België geen structurele investeringen meer gebeurd. Gelukkig speelt Gent hier een voortrekkersrol met het Arteveldestadion. En ook onze voorzitter natuurlijk die in de Profliga echt voor een trendbreuk heeft gezorgd. Eindelijk is er een eensgezinde besluitvorming omtrent een dossier. Dat hadden we in geen jaren meer meegemaakt.
Toch zal men ook in Gent op termijn moeten denken aan schaalvergroting. Dat is onvermijdelijk. Maar Gent zal dan natuurlijk wel de grote partij zijn. Al moet je dat niet louter zien in termen van fusie ofzo. Maar gewoon een grondige hervorming van het voetballandschap in deze regio.
Ik heb persoonlijk ontzettend veel bijgeleerd bij Gent. En heb me trouwens ook ontzettend geamuseerd tot nu toe. Door de vele sociale projecten die hier georganiseerd worden, heb ik ook de stad en de fans beter leren kennen. En ik ben echt gecharmeerd geraakt. Ik was zelf vroeger ook bezig met dergelijke materie en dat interesseert me enorm. Ik zie me gerust nog zelf opnieuw actief te worden in die sector. Mijn leven is meer dan voetbal alleen.
Initiatieven zoals Voetbal in de Stad en zelfs de verkiezing van Miss Buffalo vond ik super tof om aan mee te werken. Het geeft je de kans om jouw club echt te leren kennen. Op zo'n avond als bij de verkiezing van Miss Buffalo proef je echt wat er leeft binnen een club. Dat vond ik dus werkelijk super!
Maar laten we nu nog maar wat verder werken, voor mij is het seizoen nog lang niet voorbij. Noteer dat maar goed, deze groep laat nog van zich spreken! Afspraak volgende dinsdag Buffalo's!!!"
Klik hier om het volledige archief te bekijken

