Interviews

29-01-2008

Marko Suler:

Na de komst van zijn landgenoot Zlatan Ljubijankic, was hij de volgende aanwinst van de Buffalo's. De 24-jarige Marco Suler verruilde ND Gorica voor KAA Gent. Een kennismaking met een ambitieuze verdediger.

"Als jonge knaap kreeg ik al de kans om in Oostenrijk te spelen, we woonden immers vlakbij de grens. Dus dit is toch de eerste keer dat ik echt in het buitenland zal wonen. Het is een uitdaging en een nieuwe wending voor mij."

» Volledig interview

23-01-2008

Maarten Raes: een reizende Buffalo

Supporters leven voor hun club, dat bewijzen ze elke match weer. Ontgoocheling, blijdschap, frustratie, … Buffalo zijn zorgt voor hartkloppingen. En dat hart brandt van passie. Als je lange tijd van huis bent, mis je meteen de emotie en kijk je reikhalzend uit naar de eerstvolgende wedstrijd. In zo’n periode zoekt men vaak naar gadgets om zichzelf op te beuren. Fier laat men dan een Buffalo-vlag wapperen als bewijs van eeuwige trouw. Meer nog, we planten ze eender waar we ook komen. Een soort veroveringsdrang dat ergens nog in onze genen zit. Eén van de grootste veroveraars bij de Buffalo’s is ongetwijfeld Maarten Raes, alias Tafkads. 28 en postdoctoraal onderzoeker biologie aan de UGent. Een gesprek.

In mensentaal, wat houdt dat juist in?

Ik werk aan een project en dit voor de duur van 2 jaar. Wat ik daarna ga doen is nog koffiedik kijken, al kan er dan wel een nieuw project uit de bus vallen.

Wat onderzoek je?

Ik ben van kleins af geïnteresseerd in dieren. Daarom heb ik licentiaat biologie gestudeerd aan de universiteit. Ik doe vooral basisonderzoek naar de werking van de natuur.

Ga je vaak op expeditie?

Dit jaar was een topjaar. Ik heb in totaal een drietal maand onderzoek verricht op de Zuidpool, eenmaal met de boot en eenmaal op land, en heb ook een maandje in Spitsbergen verbleven, vlakbij de Noordpool. Maar daarvoor mocht ik ook al eens naar Zuid-Siberië, naar Kenia, naar de Kilimanjaro in Tanzania en naar Zanzibar, al was dat niet altijd voor mijn werk.

Zijn er veel onderzoekers op de Zuidpool?

Naast de militaire aanwezigheid van verschillende landen wordt er inderdaad heel veel onderzoek verricht. Ik was te gast op een Duits-Argentijnse basis in Antarctica. Voor zover ik weet was ik de enige Belg op de Zuidpool op dat moment. In onze basis zaten ook enkele Duitsers en een Nederlander.

Waar was je gestationeerd?

In Jubany, ten zuiden van Argentinië. Eén van de snelst opwarmende plaatsen ter wereld. Onze basis stond op land, niet op ijs, en was gelegen aan een baai. Daar kan je makkelijk op een diepte van 15 meter stalen nemen. Belangrijk voor ons onderzoek.

Wat moest je daar onderzoeken?

De invloed van temperatuurschommelingen op kleine diertjes, voornamelijk wormen. En dan spreek ik over schommelingen van 2 graden. Ons onderzoek stond in functie van ‘Global Change’, waar steeds meer onderzoek naar gebeurt. Nu zijn we het effect van die opwarming op de fauna aan het onderzoeken.

Merkte je daar iets van die opwarming?

Ik zat er te kort om iets te merken maar een Duitse onderzoekster die er al meer dan 10 jaar komt, zegt dat er inderdaad grote veranderingen plaats vinden. In de baai waar wij zaten, mondt een gletsjer uit. Die smelt zienderogen. De laatste jaren is er ook meer sneeuw en veel minder ijs omwille van de verdamping. Er is dus veel meer neerslag.

We moeten ons dus echt zorgen maken.
Over slechts 13 jaar zal de Noordpool tijdens de zomer mogelijk al ijsvrij zijn. Dat is vrij extreem. En door de opwarming versnellen nog een aantal processen waardoor je een sneeuwbaleffect krijgt. Het wordt warmer, en het wordt steeds vlugger warmer. Binnen de 100 jaar zal ons klimaat er heel anders zien.

Onze kustlijn, verdwijnt die?

Waar ik niet echt zicht op heb is op die stijging van de zeespiegel. Ze zal stijgen, maar hoeveel? Centimeters, meters, ... dat is moeilijk te zeggen.

Beschrijf eens een werkdag op die basis?

Laat opstaan, want je werkt ook vrij lang. Elke 24u moest ik metingen doen naar de zuurstofconcentratie. Je neemt dus een staal uit de zeebodem, daar zitten heel wat kleine diertjes in. Die nemen zuurstof op, waardoor het zuurstofgehalte daalt. Elke dag doe je metingen. Na 14 dagen is die buis zuurstofloos. Je volgt daarbij een strikt schema. Rond 13u eten en daarna werk je aan de opbouw van je experiment en verwerk je de resultaten. Vanaf 18u bereiden we de volgende experimenten voor, enz...

Had je vrije tijd?

Weinig. 1 dag kon ik echt buiten het station. Toen ben ik een pinguïnkolonie gaan bezoeken.

Kon je dicht bij de dieren?

Ja toch wel, bijvoorbeeld als je water ging halen voor je onderzoek. Dan staan ze rondom u en keken naar wat er gaande is. Je moet ook niet schrikken dat er een zeeolifant voor je container ligt, maar die doen niks. Zeeluipaarden zijn wel gevaarlijk. Die komen zelden uit het water maar zijn vrij agressief, ze vallen soms duikers aan.
Hoe houd je contact met het thuisfront?
Via satelliet, dat ging niet altijd even makkelijk maar het lukte. Gsm-verkeer was er niet. Via mails probeerde ik op de hoogte te blijven van wat er thuis en met ‘ons Gantoise’ gebeurt.

Je had een vlag mee van KAA Gent. Gaat die altijd mee?

Ja. Noordpool, Zuidpool, ... Overal waar ik geweest ben, heb ik de vlag fier gehesen. Weinig supporters zullen het op al die plaatsen kunnen doen hebben.

Een onderzoeker die voetbalgek is, lijkt vrij uniek. Waren er nog in jouw kamp?

Ik was één van de weinige, dat moet ik toegeven. Al was er aan boord van de Polarstern (Duitse ijsbreker) een Duitser die een levensgrote vlag van Werder Bremen mee had. Maar ik heb er nog nooit negatieve reacties op gehad.

Hoe lang ben je al fan?

9 jaar. Ik ging eens mee met mijn vader en het was meteen prijs. Ik vond het allemaal vrij indrukwekkend. Dat was ten tijde van Boskamp, Stijn Vreven, Pieter Collen… Mooie tijden!

Hoe beleef je zo’n wedstrijd op duizenden kilometers van huis?

Ik herinner mij de wedstrijd Club Brugge – KAA Gent, toen zat ik op de Zuidpool. Je zit gespannen naar die pc te kijken, vloekt al eens of springt recht. Mensen kijken dan wel eens raar op.

Ik zou denken dat je op zo’n plekken alles wat meer relativeert, zelfs gaat filosoferen?

Ik ben zeer slecht in relativeren. Filosoferen ja, maar voetbal is ook belangrijk. Je moet er volledig in opgaan, dat maakt het net zo mooi.

En wat vind jouw vriendin daarvan?

Die is ook voor de Buffalo’s, positief dus. De lange afwezigheden zijn niet gemakkelijk, maar uiteindelijk kom ik altijd terug hé. Het doet steeds deugd om terug thuis te komen...

Tot slot : geef jouw pronostiek voor dit seizoen.

We staan maar 10 punten achter op Club Brugge, er kan nog veel. We kunnen nog kampioen spelen, maar dan moet het wel stilaan gaan gebeuren. Laat die vlaggen maar wapperen!

Meer info en foto’s over de reizen van Maarten :

http://maartenjubany2007.blogspot.com

17-01-2008

"Ik focus me op Gent, hier wil ik slagen" - Zlatan Ljubijankic

Toen hij vorige maandag werd gepresenteerd aan de verzamelde pers, was hij nog wat schuchter. Afgemeten beantwoordde hij de vragen maar vanmiddag nam hij wel ruim de tijd om onze vragen te beantwoorden. Een kennismaking met kersverse Buffalo Zlatan Ljubijankic.

"Het zijn hectische dagen geweest. Maar ik ben fantastisch ontvangen in Gent. Iedereen binnen de club doet ontzettend hard zijn best om me te helpen met alle kleine en grote zaken die nu nog geregeld moeten worden.

Ondertussen heb ik wel al even de stad verkend en mensenlief, wat een waanzinnig mooie stad is dit! Ik wist niet wat ik zag. Hier leven wordt echt een plezier.

Vertrekken uit Slovenië was een grote stap voor me. Een stap in het onbekende, maar toch ook weer niet. Ik heb me grondig geïnformeerd over België, de Belgische competitie en KAA Gent. Dankzij o.a. Saso Gajser had ik een goed gevoel bij deze club. Ik ben ervan overtuigd dat ik me hier verder kan ontwikkelen. Ik focus me de komende seizoen op Gent, hier wil ik echt slagen

Bij NK Domzale werden we de voorbije seizoenen tweemaal vice-kampioen. Vorig seizoen was het bingo, want dan werden we kampioen. En ook dit seizoen ging het prima, want na de heenronde stonden we afgescheiden aan de leiding.

Het is een jonge club, ca. 5 jaar geleden kwam het huidig bestuur aan het bewind. Zij voeren een beleid dat je best kunt vergelijken met dit van KAA Gent. Jonge talenten aantrekken, speelkansen geven en vervolgens de mogelijkheid gunnen om zich (extra)sportief te verbeteren. Vroeger was Maribor de toonaangevende club in Slovenië. Maar Domzale heeft die hegemonie echt kunnen doorbreken.

Ik hou er niet van om mezelf te omschrijven. Laat staan dat ik zo eventjes mijn sterke punten zal opnoemen. Dat ruikt nogal snel naar ego-tripping en dat haat ik. Ok, ik ben snel en behendig met de bal; maar laat me aub op het veld de ware Zlatan Ljubijankic tonen.

Ik hoop dat ik mezelf hier snel kan integreren. De groep is fantastisch, ze vingen me super goed op. Ik wil echter niets overhaasten. Door de vroege winterstop in Slovenië heb ik niet zoveel matchritme in de benen. Ik zal dan ook zeker niet te snel debuteren. Liever rustig opbouwen dan meteen risico lopen op een blessure.

Maar na die aanpassingsperiode wil ik mezelf volledig geven voor deze club. Zij geven me een prachtige kans om verder te groeien als profvoetballer. Dat is de mooiste job in de wereld. Ik hoop dat ik hier veel kan spelen en dat we goede resultaten boeken.

Morgen reis ik nog even terug naar Slovenië om alles administratief te regelen. Ook praktisch moet ik nog enkele zaken in orde brengen. Maar maandag ben ik zeker terug in België en dan begint het echte werk!

AC Milan was reeds als klein kind mijn favoriete club. Marco Van Basten was toen de grote man. Maar eigenlijk zijn we in Slovenië ook gewoon enorm sportminded. De jeugd doet ontzettend veel aan sport. Basket, ijshockey, voetbal, enz. Al van jongsaf aan word je gestimuleerd om te sporten. Zelf ging ik als klein baasje voetballen bij Slovan. Ik had er ontzettend veel plezier. Later sloot ik me aan bij Domzale en daar ging de bal pas echt aan het rollen.

Ik kreeg er echt de kans om mezelf te bewijzen. Ik geraakte zelfs tot in de nationale ploeg. Een droom werd werkelijkheid. Nu is het aan mij om hier in Gent de volgende stap te zetten. Geloof me, ik zal alles doen om hier ook te slagen!"

14-01-2008

Persconferentie: Zlatan Ljubijankic

KAA Gent heeft snel gereageerd na de uitgaande transfers van de voorbije week. In het Ottenstadion werd deze middag de Sloveense international Zlatan Ljubijankic voorgesteld als kersverse aanwinst van de Buffalo's.

Deze 24-jarige aanvaller werd weggeplukt bij de Sloveense landskampioen Domzale en geldt als één van de grootste talenten van het land. Hij stond de voorbije maanden in de belangstelling van verschillende clubs uit Europese topcompetities zoals Werder Bremen en Espanyol Barcelona.

Het was voorzitter Ivan De Witte die als eerste het woord nam voor een talrijk opgekomen persgezelschap.

"Het is voor onze club eerder uitzonderlijk dat we een persconferentie organiseren als we een nieuwe speler aantrekken. Deze keer was het echter wel gerechtvaardigd. Zlatan is dan ook een speler met uitzonderlijke kwaliteiten en het mag een klein mirakel heten dat hij voor onze club heeft gekozen. De concurrentie was immers heel erg groot.

Verder merkten we dat er heel wat onrust was ontstaan bij de fans en de sponsors na de 3 uitgaande transfers van vorige week. Dit mag je dan ook als een bevestiging van onze ambities beschouwen. KAA Gent wenst zich structureel uit te bouwen tot een vaste waarde in de top van het Belgisch voetbal. Deze transfer is dan ook een bewijs dat het ons hiermee echt wel menens is.

Toch wil ik ook nog even van de gelegenheid gebruik maken om Alin Stoica te bedanken voor alles wat hij voor onze club heeft betekend. Ik heb met Alin nog steeds een prima contact en hij vertelde me onlangs nog dat hij onze club eeuwig dankbaar is voor de nieuwe kans die we hem hebben geboden toen niemand nog in hem geloofde.

Toch was het duidelijk dat we Alin om sportieve redenen zijn vrijheid moesten geven. Ik wens hem dan ook alle succes toe in zijn verdere loopbaan.

Wat betreft het vertrek van Guillaume Gillet was het duidelijk dat de speler in kwestie toe was aan een nieuwe uitdaging. Zoals zo vaak hebben we dan ook in dit geval de speler niet willen blokkeren in zijn ambitie en actief meegewerkt aan zijn transfer.

De transfersom die we ontvingen voor Guillaume laat ons bovendien toe om onze financiële positie met het oog op het nieuwe stadion nog te verbeteren en helemaal klaar te zijn om na de realisatie van het Arteveldestadion ons budget op te krikken tot uiteindelijk 20 miljoen euro.

Christophe Grégoire vind ik persoonlijk één van de beste spelers van de Jupiler League. Zowel fysiek als technisch is hij fantastisch. Helaas is hij soms wat minder constant in zijn prestaties. Na de komst van Fadiga gaf hij zelf aan liever te vertrekken. Het is trouwens effectief zo dat ik met hem na de match tegen Dender een hevige discussie heb gehad. Zo'n prestatie was werkelijk beneden alle peil. Maar ik blijf een fan van Christophe.

Ik ben er echter van overtuigd dat we met deze nieuwe aanwinst en met de versterking die nog op komst is, voldoende gewapend zullen zijn om in de terugronde onze doelstellingen te realiseren."

Vervolgens was het aan Michel Louwagie om de speler voor te stellen. "Zlatan Ljubijankic is een speler die onze ploeg beter zal laten functioneren. Ik vergelijk hem graag met Eric Viscaal. Hij heeft dezelfde fenomenale kapbeweging, maar is bovendien fysiek sterker. Zijn club, Domzale, vroeg in het begin 1,5 à 2 miljoen, maar zoals zo vaak kun je tijdens de winter al eens goede zaken doen en dat is dus nu ook het geval.

Zlatan wordt de op één na duurste speler uit de geschiedenis van KAA Gent. Frank Dauwen blijft dus nog eventjes nr. 1 met de historische som van 1,25 miljoen euro.

KAA Gent heeft de voorbije jaren het imago ontwikkeld van ideale springplank voor jonge talenten. Onze scouts reizen de wereld af op zoek naar beloftevolle spelers die financieel haalbaar zijn voor ons. Zlatan hebben we ook kunnen overtuigen om voor ons te tekenen omdat hij weet dat we onze spelers niet blokkeren.

Ik wil dan ook van deze gelegenheid gebruik maken om Gilbert De Groote, Gunther Schepens en Erwin Van Den Daele te bedanken en te feliciteren voor hun uitstekende werk."

Tenslotte was het woord aan de speler in kwestie zelf. Zlatan Ljubijankic: "Ik wens eerst en vooral iedereen te bedanken die meewerkte aan deze transfer. Daarnaast wil ik ook mijn familie danken voor alle steun en hulp. Ik kom naar Gent om mezelf te bewijzen in een grotere competitie en wil met deze club mooie resultaten boeken.

Na 5 jaar Domzale was ik toe aan een nieuwe uitdaging en die vind ik absoluut hier bij KAA Gent. In Slovenië werd ik zowel vice-kampioen als landskampioen en verzamelde ik reeds 4 A-selecties voor de nationale ploeg (nvdr: hierin scoorde Zlatan 1 doelpunt).

Ik besefte dat de overstap van Slovenië naar een absolute topclub te groot was. Veel Sloveense spelers die in het buitenland actief zijn of dat in het verleden waren, raadden me aan om een tussenstap te maken.

In het verleden was ik altijd fan van AC Milan. Marco Van Basten was mijn favoriete speler, ik vind hem de beste speler aller tijden. Maar ik blijf zelf bescheiden en vergelijk me zeker niet met zo'n grootheid. Ik ben mezelf en werk keihard om nog beter te worden.

Ik hoorde dat mijn goede vriend Marko Suler getekend heeft in Gent. Hij is een prima kerel, die ontzettend sterk is in de duels en vaak zijn kans waagt op stilstaande fases. Hij scoort dan ook regelmatig met het hoofd. Ik kijk er zeker naar uit om met hem hier in Gent mooie momenten te beleven!"

Manager Michel Louwagie bevestigde inderdaad dat KAA Gent een akkoord heeft met Marko Suler, een 24-jarige verdediger van Gorica. De Sloveen zou echter normaal pas in juli de overstap maken naar de Buffalo's, maar door het vertrek van Gillet bekijkt men nu nog de mogelijkheden om hem reeds in deze transferperiode over te nemen van Gorica.

28-11-2007

"Ik heb mijn hart verloren in Gent" - Davy De Beule

Hij is bijna terug na een vervelende blessure aan de voetzool. Stiekem hoopte hij op een plekje in de selectie tegen Club Brugge maar een pijnlijke heup zorgde terug voor uitstel. Zo kon hij de voorbije dagen niet deelnemen aan de groepstraining. Maar hij werkt keihard verder en verliest er zijn goed humeur niet bij. Een gesprek met Davy De Beule.

Davy, jij bent misschien wel de grootste pechvogel in onze huidige selectie. Hoe komt dat toch?

"Tja, het is onvoorstelbaar. Ik lijk de laatste jaren wel gedoemd om steeds opnieuw van nul te moeten herbeginnen. Toen ik deze zomer terug fit was en meteen een prima niveau haalde, dacht ik dat ik terug vertrokken was. Maar dan loop ik die idiote blessure aan mijn voet op tegen Cercle. Ik lag er meteen weer van enkele maanden uit."

Hoe voel je je nu? Ben je stilaan terug fit?

"De voet is helemaal ok. Maar na de eerste trainingen voelde ik wat last aan de knie en de heup. Allicht een normale reactie door de zwaardere trainingsintensiteit. Je lichaam wordt dan ook zwaar belast tijdens zo'n revalidatie. De knie is ondertussen terug genezen, maar de heup baart me nog wat zorgen. Lopen is geen probleem, maar explosieve bewegingen lukken voorlopig nog niet zo goed. Toch probeer ik op vrijdag de training te hervatten. Maar ik ga niets forceren. We hebben een grote kern, met veel kwaliteit, ik ga geen risico's nemen."

Je was schitterend aan het seizoen begonnen. We zagen zowaar een herboren Davy De Beule. Wat was je geheim?

"Ik voelde me deze zomer fantastisch. Zowel fysiek als mentaal was ik in topvorm. In het systeem van onze coach voel ik me als een vis in het water. Ik krijg meer de kans om in het spel betrokken te zijn. Vorig jaar moest ik immers meestal de rechterflank voor mijn rekening nemen. Dat lag me toch wel wat minder. Nu speel ik meer centraal en dan voel ik me super. Die blessure kwam natuurlijk heel ongelegen. Maar nu kan ik niets anders dan hard werken. De concurrentie bij Gent is dit seizoen zeer groot. Je moet er elke training staan. Dat vind ik niet meer dan normaal. Ik blijf er volop in geloven. En volgend jaar met de geboorte van ons eerste kindje krijg ik nog een extra stimulans!"

Je bent samen met Dario Smoje de langstdienende Buffalo op dit moment. Doet je dat niet even schrikken?

"Het voetbal is zo sterk veranderd de laatste jaren. Vroeger had je verschillende jaren dezelfde kern. Nu verandert alles constant. Het is soms wel belastend. Toch voel ik me fantastisch in Gent. Ik heb hier echt mijn hart verloren. Ik kan genieten van een wandeling door de stad. Ook de mensen hebben me hier fantastisch opgevangen. Ik kende de stad natuurlijk wel al, maar de voorbije jaren ben ik ze nog meer gaan waarderen. Na mijn loopbaan, waar die me ook gebracht heeft, kom ik zonder twijfel terug in het Gentse wonen. Mijn contract loopt na dit seizoen nog één jaar. Ik ben totaal nog niet bezig met de toekomst. In voetbal is een week al een eeuwigheid. Maar ik kan me best verzoenen met een verlengd verblijf in Gent. Zowel de club als de stad zijn super. Ik vertrek hier niet zomaar "

Maar misschien kies je toch voor een nieuwe uitdaging?

"Zeg nooit nooit, dat is juist. Mocht zich de kans voordoen om in het buitenland bvb bij een leuke club aan de slag te gaan, zou ik niet meteen nee zeggen. Het is immers een mooie ervaring voor jezelf als persoon, maar ook voor je gezin. Het is toch een verrijking als mens. Ik kan best begrijpen dat iemand als Nicolas Lombaerts het avontuur in Rusland waagt. Zoiets wil toch iedereen eens ervaren. Maar anderzijd voel ik me dus prima hier bij de Buffalo's. Ik heb echt niet te klagen."

Jouw vertrek bij Lokeren was nogal controversieel, hoe heb je die periode ervaren?

"Het was misschien wel de zwaarste periode van mijn hele loopbaan. Ik heb een half jaar alleen moeten trainen. Ik kreeg wat hulp van Hein Van Haezebrouck die me individueel coachte, maar dat is niet hetzelfde als trainen bij je club. Bovendien miste ik ook de wedstrijdspanning. Ik trainde die periode zonder concreet doel. Gelukkig kreeg ik hier in Gent de kans om mezelf opnieuw te bewijzen. Daar blijf ik deze club eeuwig dankbaar voor.

Toch blijf ik contacten onderhouden met enkele spelers die toen voor LOkeren speelden zoals Kilian Overmeire of Michael Van Hoey. Ook de jongens uit mijn periode bij de jeugdopleiding van Lokeren hoor ik nog regelmatig. Dat zijn echt vrienden voor het leven geworden. Vriendschap en voetbal is sowieso een moeilijke zaak. Door de concurrentie, het feit dat spelers sneller getransfereerd worden en de diverse talen die in een kern gesproken worden, is vriendschap eerder uitzonderlijk geworden."

In het verleden werd je al geselecteerd voor de Rode Duivels. Blijft dat een droom voor jou?

"Het was heel leuk toen ik geselecteerd werd voor die partij tegen Kroatië, maar ik raakte gekwetst in de voorbereiding. Hierdoor miste ik ook een aantal matchen bij Gent en was ook niet op tijd fit voor de volgende interlands. Sindsdien ben ik wat uit beeld, maar het blijft natuurlijk een persoonlijke ambitie. Je wilt toch altijd je niveau verbeteren en zo in beeld komen van de bondscoach. Maar daarvoor moet ik dus blessurevrij zijn en keihard werken.

Ik ben op dat punt rustiger geworden. Vroeger was ik nogal een doordrammer. Nu neem ik meer mijn tijd en laat ik alles meer op me afkomen. Je maakt me niet meer zo gauw gek."

Had je vroeger als jonge gast een idool? Want je begon al heel vroeg met voetballen.

"Dat is waar, ik speelde al op mijn 4e bij VW Hamme. Toen ik 12 jaar oud was, ging ik naar Lokeren. Ik speelde meteen al op het middenveld. Ik hield vooral van sierlijke spelers die ook hard werkten. Marc Degryse was toen wel één van mijn favoriete spelers, maar een echt idool had ik niet. Nu is het voor de jonge spelertjes ook veel complexer geworden. Buitenlandse ploegen schuimen de Belgische velden af. Ze zwaaien met mooie contracten. Toch is het niet voor iedereen aangeraden om al vlug de stap naar het buitenland te zetten. Ik ben tevreden met mijn manier van loopbaanplanning."

Tenslotte nog even vooruitkijken naar de match van zondag. De topper tegen Club Brugge, voor veel Buffalo's dé match van het jaar. Hoe leeft die match in de groep?

"Momenteel werken we een normale trainingsweek af. Vanaf vrijdag zal er natuurlijk concreet gewerkt worden op de match naar zondag. Iedereen weet ook hoezeer die partij leeft onder de fans. Ik ben ervan overtuigd dat we iets kunnen halen in Brugge, al wordt het een zware match.

Maar de voorbije maanden heb ik vaak de partijen van op de tribunes gevolgd en ben ik nog meer onder de indruk geraakt van onze fans. Ik ben er zeker van dat zij zondag ook een belangrijke rol zullen vertolken. Ik gok op 1-2 voor de Buffalo's!!!"

Bedankt voor het gesprek Davy en hopelijk mogen we je snel terug begroeten op het veld!

ã Stefan Smet

Klik hier om het volledige archief te bekijken