SEIZOEN '11-'12

Na een korte winterstop van twee weken werd de competitie terug op gang getrapt door KAA Gent en KV Kortrijk. Kortrijk-trainer Leekens posteerde met Verbrugghe en Pavlovic twee ex-Buffalo's in de basis. Bij Gent verving Grondin de geblesseerde Thijs, Smolders kreeg de voorkeur op Lepoint.

El Ghanassy toonde zich meteen met enkele kwikzilveren bewegingen, maar hij schoot de eerste mogelijkheid in het zijnet. Ljubijankic dwong Verbauwhede tot een goede redding, maar de Kortrijk-doelman moest zich na 22 minuten toch gewonnen geven op een schot van Coulibaly (1-0). Gent had de wedstrijd goed onder controle en de bezoekers gingen er soms wel erg stevig in. Enkele gele kaarten waren het gevolg, maar de zwaarste sanctie volgde aan de overkant toen Ljubijankic voor een zware tackle meteen rood kreeg.

De Buffalo's bleven echter kansen afdwingen en vooral El Ghanassy speelde zijn tegenstanders soms op een hoopje. Toen hij na een magistrale dribbel ook Verbauwhede omspeelde, kon hij dat jammer genoeg niet bekronen met een doelpunt. Het werd nog erger, want aan de overzijde tikte Rosales een voorzet ongelukkig in eigen doel (1-1). Kortrijk putte moed en bijna kwamen ze zelfs op voorsprong, maar Jorgacevic tikte een gemeten kopbal nog tegen de paal.

Leekens begon met aanvallende intenties aan de tweede helft en bracht spits Benteke in voor verdediger Verbrugghe. Ondanks de man minder was het Gent dat van bij het begin de touwtjes in handen nam. Custovic en Coulibaly kregen dotten van kansen, maar lieten de voorsprong liggen. Rond het uur hield Verbauwhede zijn ploeg tot twee keer toe recht. Eerst weerde hij een plaatsbal van Custovic af, daarna ranselde hij een kopbal van Coulibaly uit zijn doel.

El Ghanassy was duidelijk in zijn sas en deed wat hij wou. Twee keer nam hij Verbauwhede onder vuur, maar die gaf geen krimp. Zelfs de meegekomen Suler pakte uit met een dribbel voorbij twee man maar mikte de bal voorlangs. Gaandeweg begon Gent de tol te betalen van de inspanningen en de kansen werden schaarser. Kortrijk, dat nog geen enkele kans had bijeengevoetbald na rust, kwam er dan toch eens snedig uit en Gent kreeg het deksel op de neus. Capon legde vanop links terug op Ibou en die mocht vrijstaand binnen schieten (1-2).

Kortrijk leek zo op een diefje met de drie punten aan de haal te gaan, want twee kansen van de ingevallen Leye leverden ook geen doelpunt op. Preud'homme speelde met Azofeifa nog een laatste troefkaart uit en die zet leverde Gent alsnog een meer dan verdiend punt op. De Costaricaan krulde in de blessuretijd immers nog een vrije trap in de linkerhoek voorbij Verbauwhede (2-2).

Het zadelde Gent met een dubbel gevoel op. Enerzijds was er blijdschap dat er alsnog een punt uit de brand werd gesleept. Anderzijds was er de vaststelling dat Gent gewoon de drie punten verdiende voor deze prestatie. Als je met een man minder toch een volledige tweede helft kunt domineren, dan is een overwinning de enige juiste weergave van de feiten. Maar daar besliste Ibou dus anders over.