SEIZOEN '11-'12

Na een onderbreking wegens interlandvoetbal trokken de Buffalo's naar KV Kortrijk, dat dit seizoen in het eigen Guldensporenstadion nog niet verloren had en amper 2 doelpunten geslikt had. Gent stelde daar de grootste doelpuntenproductie tegenover (32 stuks). De geblesseerde Rafinha werd vervangen door Baric, die terug naar zijn vertrouwde rechtsachterpositie geschoven werd. Matija Skarabot werd de linksachter van dienst. Voorin kreeg Mboyo de voorkeur op Ljubijankic, die er een interland met Slovenië had opzitten.

De wedstrijd kwam langzaam op gang en het was lang wachten op de eerste mogelijkheden. Coulibaly talmde te lang voor doel en kwam zo niet tot een schot. Aan de overzijde glipte Monrose voorbij Baric, maar stuitte op Arzo. Kortrijk probeerde vooral te profiteren van de ruimte die op de flanken gelaten werd, maar de goede voorzetten waren op 1 hand te tellen.

Na een half uur kwam Gent plots op voorsprong, toen Brüls een hoekschop strak naar de eerste paal trapte en Veselinovic ongelukkig zijn eigen doelman verschalkte (0-1). Niet veel later kreeg Monrose de unieke kans op de gelijkmaker, maar hij knalde van dichtbij nog over. Het brak de thuisploeg zuur op, want in dezelfde minuut strafte Mboyo een foutje van Pavlovic genadeloos af en zette zijn ex-ploeg op een dubbele achterstand (0-2).

Opeens was Kortrijk nergens meer en Gent bleef aandringen. Coulibaly kopte een hoekschop over doel en Jorgensen kon een fraaie actie van Mboyo net niet afronden. Toch werd de score nog voor de rust verder uitgediept. Thijs toverde nog maar eens een heerlijke vrije trap uit zijn voeten en liet Van Hout kansloos (0-3). En op slag van rust stiftte Coulibaly de bal nog tot bij Smolders, maar die kopte recht op Van Hout.

Na rust probeerde Kortrijk aanvankelijk nog wat terug te doen, maar Gent hield het slot stevig op de deur en probeerde eruit te komen met scherpe counters. Brüls knalde een vrije trap niet ver naast en Mboyo kopte een voorzet van Skarabot over. Iets voorbij het uur stuurde Jorgensen een diepe bal de zestien in en de uitstekend ingelopen knalde ineens binnen (0-4).

Een heerlijk afstandsschot van Brüls zorgde bijna voor de forfaitcijfers, maar Van Hout haalde de bal nog knap uit de hoek. Daarna verwaterde de partij wat, Gent consolideerde de voorsprong en Kortrijk besefte dat het kalf verdronken was. Het belangrijkste wapenfeit van de slotfase was de meer dan terechte rode kaart voor N'Diaye, die met twee voeten vooruit vol doortackelde op Smolders. Van Hout moest nog even aan het werk op een poging van Conte, maar de 0-4 bleef uiteindelijk op het scorebord.